Die Roete van die Cloetes

Maandag oggend het ons wakker geword en - net so - is die reën weg en die son is uit. 'n Perfekte dag vir buite speel. Charma het 'n hele lysie van goed neergeskryf wat ons moet doen. Die eerste een was om die paadjie te gaan stap en in die poel te gaan swem. Al was die son uit, was die water YSKOUD... maar ons is in, en in die proses het ons sommer mooi skulpe ook opgetel. Die Davies Poel Dit is toe egter Maandag in die regte lewe en dus moes daar darem gewerk word ook, so na 'n lekker ontbyt is dit toe boeke toe met ons waar die kinders moes leer van "tornados" en "hurricanes" en in Wiskunde moes ons breuke en somme doen vir 'n vale... teen middagete was ons moeg vir die klomp werk en besluit toe om sommer weer te gaan swem. Die keer stap ons ook verder af met die paadjie tot by die Onrus se strand waar Pieter en Declan intussen opgedaag het met die "surfboards" en die "boogie boards". Onrus Strand Onrus se st...

Die "St James Walkway" van Kalkbaai tot in Muizenberg Daar is ’n paadjie al langs die see van Kalkbaai tot in Muizenberg. Die treinspoor loop ook langsaan en die pad vir die karre ook. Die stap-paadjie is teen die see en word deur die bosse en die treinspoor geskei van die grootpad. Dit is omtrent 2,5 km ver van Kalkbaai tot in Muizenberg en die paadjie is ’n gunsteling regdeur die dag vir drawwers en stappers. Om "op te warm" voor ons gaan “surf” in Muizenberg, stap ek van Kalkbaai af Muizenberg toe. Die beste tye sover vir branderplankry is vroeg in die oggend, en daarom dat ons so vroeg opgestaan het daarvoor. Iets anders wat die week "opgestaan" het, was die wind. Aanhoudend. So buite speel (behalwe vroegoggend surf) was daar nie baie van nie, maar skoolwerk wel :-). Na ons vroegoggend ge”surfery” en die wind... het ons al 4 ewe skielik hierdie week siek geword. Dis die eerste keer op ons padrit wat ons siek was (is dit nie amazing nie?!). On...

"The Mud Hut" in Capri wat ons deur Airbnb bespreek het Ons bly soos konings op ons heuwel in die paleis hier in Capri. Elke oggend kyk ons uit oor die buurt en Noordhoek strand in die verte met 'n lekker koppie koffie in die hand. Ons gasvrou bring gereeld vir ons varsgebakte muffins of koekies en vir die eerste keer in langer as 'n jaar het ons iemand wat die huis kom skoonmaak eenkeer per week. Dit is so lekker dat Pieter begin kyk droom om permanent hier te kom bly… (maar ons sal nie rerig nie!) Dit was BAIE mistig gewees op Tafelberg, maar nogsteeds 'n belewenis! Maandag oggend het ons afgestap van Tafelberg af en lekker moeg teruggekom na ons huisie toe. Dit is die lekkerste moeg as mens so in de berge gestap het... ek lees die week 'n ding wat John Muir geskryf het en dit is presies hoe ek voel: Hiking - "I don't like either the word or the thing. People ought to saunter in the mountains - not hike! Do you know the origin of that ...

Die laaste week van 2018 was presies so afgesonderd en seinloos soos ek gedroom het dit moet wees. Die jaar met sy sosiale media komponente het my begin moeg maak en die ewige gryp na my selfoon raak uitputtend. So die perfekte wegbreek was berge toe. Kragloos. Battery-laai-loos. Selfoonloos. Ons eerste oorslaap was in die Du Toitskloof berghut. Net na die hugenote tonnel moet jy 'n u-draai maak (eintlik draai jy links na 'n lodge toe en van daar af draai jy regs om aan die ander kant van die hoofweg te kom). Dan swaai jy uit na links op die ou pad en draai weer links by die eerste obskure pad wat jy kry. Die berghut is 'n klipgooi van die parkeer area verder op met die pad en is die eiendom van die bergklub van Suid Afrika. Water moet gehaal word by die bergstroompie so 100m van die hut af en wanneer die son ondergaan is alles pikdonker. Ek dink ek moet nou maar aan myself en die hele wêreld erken dat ek berge verkies bo die see. Daar is iets aan die majesti...