Plasings

Wys tans plasings met die etiket Kaapstad

Week 48 - Ons laaste paar avonture in Kaapstad

Prent
Die eerste deel van die paadjie in die kloof op Ons week het met 'n "bang" begin toe ons Maandagoggend die "Crystal Pools" staproete naby Gordonsbaai gaan doen het. As mens net deur Gordonsbaai gery het, dan is daar so parkeer area aan die regterkant van die pad. 'n Mens stap dan na die oorkant van die pad, en wys jou permit by die wendy-huisie om by die hek in te stap. Dis 'n steil 2 km roete in die Steenbras-kloof op tot by die eerste groot poel. Van daar af kan jy besluit of jy wil terugstap en of jy verder in die kloof wil opstap om die ander 4 poele te gaan verken. Heel bo Ons het gekies om verder te stap - tot bo-op die hoogste punt waarvandaan ons kon kyk tot teen die Steenbrasdam se wal en al die pad onder tot by die see. Al die poele was heerlik om in te swem, en alhoewel die dag redelik koud begin het, het ons vinnig warm begin word. Ek moet sê hierdie Kaapse berge met hulle diep donker poele het my hart gesteel. Dit is regtig bes...

Week 46 - Welkom in Kaapstad

Prent
Ons het nie baie goed oor op ons lysie van goed wat ons nog wil sien of doen in Kaapstad nie. Ten minste dink ons nie so nie. Een van die goed is egter om die rooi bus toer te doen. Ons het toe sommer aanlyn bespreek vir 2 dae - Maandag en Dinsdag. Daar is 4 "loops" wat ons kon ry. Die rooi lyn ry so sirkel roete al langs die kuslyn af, die pers roete is so mini wynroete, die blou lyn is die skiereiland roete en die geel een is die middestad een. Ek was verbaas om te sien hoeveel goed ons eintlik alreeds gedoen het sonder om die rooi bus te ry. Wat dit egter nogsteeds lekker gemaak het was dat daar soveel ekstra inligting gegee word oor elke besienswaardigheid. Ons kon meeste van die tyd sommer net sit en ry en luister, sonder om regtig af te klim - want ons was alreeds by die plekke gewees. In die Rooi Bus Ons probeer weer om in ons gewoonte te kom om padkos in te pak as ons so rondrits - dit help darem maar regtig met onkostes spaar. So, sakkies gepak het ons toe st...

Week 43 - Onrus, Hermanus, Stanford en Pearly Beach...(en 'n besoek aan die Parlement)

Prent
Ons is nou al 43 weke lank op die pad. Ons is besig met ons 10de maand op die pad. 43 weke lank weg van die huis af. 43 weke lank lewe ons met net soveel goed soos wat in die kar kon pas. Ons het al amper 35000 km gery. Ons het al in 45 verskillende huisies gebly. Selfie naby die Davies Pool in Onrus Dinsdag het ons 'n besoek aan die Parlement afgelê en gekyk hoe die opposisie partye die SONA van die president uitmekaar skeur en bevraagteken. Daar was baie ander mense ook daar en dit was baie interessant om te sien hoe dinge gebeur in die "huis". Daar was baie dinge wat vir my uitgestaan het. Een ding was hoe klein en maer Julius gelyk het en hoe statig en mooi Mmusi en Cyril gelyk het. Meeste van die nuttelose ministers het verspot gelyk en ek kon ten minste 2 mense sien wat vir my effens gedrink gelyk het. Ek het egter net weer besef hoe gelukkig ons is om nog in 'n demokratiese land te bly. 'n Land waar ons mag kla oor swak diens en korrupsie, en...

Week 41 in Afrikaans - Die einde van Capri, begin van Stellenberg

Prent
Ons het elke oggend met verlange gekyk na die mooie uitsig vanaf ons balkon uit die paleis en elke prentjie ingedrink voor ons Woensdag aanbeweeg het na ons volgende huisie toe. Maandag oggend het ons lekker laat geslaap (ons was nog uitgeput na ons laasnaweek se klippe spring in die Bainskloof). Ons het egter 'n lekker vol dag se werk en skoolwerk ingekry EN die hele huis van bo tot onder skoongemaak... wat sommer lekker gevoel het vir almal... (nee nie regtig nie, dit was net vir my lekker! hahaha) Dinsdag het ons weer lekker gewerk en die middag het ons gaan branderplank ry by Muizenberg. Vroegoggend op 'n bewolkte Muizenberg strand Muizenberg is vol allerhande soorte mense. Ek het dit op myself geneem om hulle te klassifiseer vir julle... Die eerste klomp val onder die "see mense". Hulle gaan Muizenberg toe vir die see: Onder hulle is die ernstige "surfers" wat gefokus aankom op die strand en so tydjie lank vir die golwe staar. Op die stran...

Week 39 in Afrikaans... Muizenberg, surf, en Kalkbaai

Prent
"The Mud Hut" in Capri wat ons deur Airbnb bespreek het Ons bly soos konings op ons heuwel in die paleis hier in Capri. Elke oggend kyk ons uit oor die buurt en Noordhoek strand in die verte met 'n lekker koppie koffie in die hand. Ons gasvrou bring gereeld vir ons varsgebakte muffins of koekies en vir die eerste keer in langer as 'n jaar het ons iemand wat die huis kom skoonmaak eenkeer per week. Dit is so lekker dat Pieter begin kyk droom om permanent hier te kom bly… (maar ons sal nie rerig nie!) Dit was BAIE mistig gewees op Tafelberg, maar nogsteeds 'n belewenis! Maandag oggend het ons afgestap van Tafelberg af en lekker moeg teruggekom na ons huisie toe. Dit is die lekkerste moeg as mens so in de berge gestap het... ek lees die week 'n ding wat John Muir geskryf het en dit is presies hoe ek voel: Hiking - "I don't like either the word or the thing. People ought to saunter in the mountains - not hike! Do you know the origin of that ...

Week 36, 37 en 38 in Afrikaans - Berge, hutte en poele

Prent
Die laaste week van 2018 was presies so afgesonderd en seinloos soos ek gedroom het dit moet wees. Die jaar met sy sosiale media komponente het my begin moeg maak en die ewige gryp na my selfoon raak uitputtend. So die perfekte wegbreek was berge toe. Kragloos. Battery-laai-loos. Selfoonloos. Ons eerste oorslaap was in die Du Toitskloof berghut. Net na die hugenote tonnel moet jy 'n u-draai maak (eintlik draai jy links na 'n lodge toe en van daar af draai jy regs om aan die ander kant van die hoofweg te kom). Dan swaai jy uit na links op die ou pad en draai weer links by die eerste obskure pad wat jy kry. Die berghut is 'n klipgooi van die parkeer area verder op met die pad en is die eiendom van die bergklub van Suid Afrika. Water moet gehaal word by die bergstroompie so 100m van die hut af en wanneer die son ondergaan is alles pikdonker. Ek dink ek moet nou maar aan myself en die hele wêreld erken dat ek berge verkies bo die see. Daar is iets aan die majesti...